Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Ger Driessen, Armadees in hart en nieren !

Elke voetbalclub heeft ze binnen zijn gelederen: de vrijwilliger die zich volstrekt belangeloos met hart en ziel inzet voor zijn of haar club. Ze zijn de drijvende krachten. Sommige vrijwilligers zijn heel zichtbaar: je ziet ze op of langs het veld, achter de bar in de kantine of zwoegend in het materialenhok en/of wasruimte. Anderen zijn een stuk minder zichtbaar. Denk aan de kleedkamerplanner, de wedstrijdsecretaris of het bestuurslid.

Al deze vrijwilligers hebben één ding gemeen: ze verdienen een heel dikke pluim, want dankzij deze kanjers kunnen honderdduizenden mensen hun favoriete bezigheid uitoefenen: voetballen. In dit artikel portretteren we Ger Driessen, die bij v.v. Armada bijna alle functies heeft bekleed: bestuurslid, wedstrijdsecretaris, jeugdleider, grensrechter, scheidsrechter en penningmeester van de jeugdafdeling. En dat is lang nog niet alles.

Naam:
Ger Driessen

Leeftijd:
66 jaar

Burgerlijke staat:
Latrelatie met Marjo

Wat heb je voor werk gedaan?
‘Administratief medewerker bij Salden Electro in Born. Later heb ik een soortgelijke functie uitgeoefend bij DIS (Dranken Industrie Sittard). De laatste jaren van mijn werkzame periode ben ik Postkantoorbeheerder geweest in Grevenbicht en Born.’

Gevoetbald bij:
‘v.v. Armada’

Op welke positie?
‘Rechtshalf’

In welk elftal?
‘Ik heb gevoetbald tot en met de A-jeugd. Toen realiseerde ik mij dat ik niet het beste talent was en besloot om jeugdleider te worden.’

Hoe lang ben je al lid van v.v. Armada?
‘55 jaar’

Je hebt ontzettend veel gedaan bij en voor de club. Nog steeds trouwens. Vertel !
‘Ik ben 15 jaar jeugdleider geweest, 7 jaar secretaris (vóór het digitale tijdperk), heb deel uitgemaakt van de  evenementencommissie, ben leider van het derde elftal geweest en 10 jaar leider van het tweede elftal. Onder toenmalige trainer Henk Lacroix was ik hulptrainer. Ook ben ik grensrechter van het eerste elftal geweest en clubscheidsrechter. Daarnaast regelde ik de ontvangst van de bezoekende vereniging. Ja, als je 55 jaar lid bent, heb je natuurlijk veel taken verricht. Ik ben 25 jaar bestuurslid geweest van deze mooie vereniging.’

Je bent een v.v. Armada-man in hart en nieren -een rasechte Armadees- maar je maakt je ook al een aantal jaren verdienstelijk voor de samenwerkende jeugdafdeling van v.v. Armada en RKVV Obbicht. Wat is jouw drijfveer?  
‘Jeugd heeft mij altijd getrokken. Mijn opstart bij de vereniging was dan ook het fungeren als jeugdleider. Fantastische tijd gehad. Toen er sprake was van een gezamenlijke jeugdafdeling met RKVV Obbicht liet toenmalig voorzitter van de jeugdafdeling Wil Conjour mij weten dat hij dit avontuur alleen met mij als penningmeester wilde aangaan. Ik had nog wat tijd over, dus heb ik ja gezegd.’

Waarom zouden v.v. Armada en RKVV Obbicht moeten fuseren? Of zouden ze dat juist niet moeten doen?
‘Ik ben ervan overtuigd dat bij een fusie één plus één drie wordt. Obbicht heeft een fantastisch eerste elftal, het kader is goed ingevuld, terwijl v.v. Armada meer jeugd heeft.  Dus dit zal een win-win situatie opleveren.’

Wat maakt Armada zo’n mooie club?
‘Armada heeft mij duidelijk geraakt. In 1969, tijdens het Pinksterweekend, speelde het eerste van Armada een beslissingswedstrijd tegen Linne op het RIOS-terrein. Armada won die gedenkwaardige wedstrijd met 3-1. Er waren dik 4.000 toeschouwers aanwezig. Dat heeft diepe indruk op mij gemaakt. Met twee bussen naar RIOS en ook nog de finale van de Districtfinale gehaald.
In 1973 vroegen zij mij als 23-jarige om het secretariaat van de club over te nemen. Dat was voor mij een eer. Ik ben het toenmalig bestuur nog altijd dankbaar dat zij mij het vertrouwen hebben gegeven. Ik kwam in het bestuur met overwegend personen, die 20 jaar ouder dan mij waren. Veel van geleerd..…….Overigens wil ik volgend jaar (het is dan 50 jaar geleden dat die beslissingswedstrijd is gespeeld) een reünie voor deze spelers houden.’

Je loopt al heel lang mee, hebt al heel wat generaties voorbij zien komen. Wat zijn de belangrijkste veranderingen ten opzichte van 30-40 jaar geleden?
‘Nederlagen werden in die tijd niet geaccepteerd. Je was er doodziek van. Ik herinner mij goed dat als Armada 1 verloor, mijn humeur echt niet te harden was. In mijn tijd als leider van het tweede elftal, waarmee wij tegen eerste elftallen acteerden, was ik tot de dinsdagtraining verdrietig en op vrijdagtraining probeerde ik het elftal weer te motiveren om de volgende zondag weer een prestatie te leveren. Ik kon ook niet accepteren dat een elftal beter was dan het onze. Probeerde dan iets met wissels te doen. Ik was dan ook constant op elke training aanwezig. Aan de hand van de trainingsopkomst werd een elftal samengesteld.’

Aan welke periode bewaar je de mooiste herinneringen en waarom?
‘Daar hoef ik niet lang over na te denken: dat is de tijd van trainer Maan van Neer, 1979-1984. Bikkelhard als het moest, maar ook een echte sfeermaker. Wat hebben wij genoten! Na de wedstrijd tot 22.00 uur nog samenzitten in café Schoutrop. In die tijd werden wij met mij als leider als tweede elftal ook nog kampioen. Zodoende speelden het eerste en tweede elftal op hetzelfde niveau. Het tweede speelde toentertijd ook om half drie en had eveneens veel vaste supporters. Het tweede elftal van toen was een hecht team met ook veel activiteiten buiten het voetbal om.’

Het eerste staat momenteel helemaal onderaan. Wat doet dat met jou?

‘Bij ieder tegendoelpunt is het net alsof er een mes in mijn ribben geplaatst wordt. Soms hoop ik na een hopeloze achterstand dat de wedstrijd voortijdig afgefloten wordt, zodat ik niet nog meer goals van de tegenstander moet zien. Niet leuk.’

Volg je ook de jeugdteams?
‘Soms fluit ik nog jeugdteams. Daar ik ook andere activiteiten zaterdags heb, ga ik weinig kijken.’

Je bent ook nog LNVB-scheidsrechter geweest. Hoe lang heb je dat gedaan?
‘Ik ben nog altijd bezig. Dit jaar is het mijn 24e jaar als scheidsrechter. Ik fluit nu tweede elftallen. Leuke wedstrijden en daarna natuurlijk snel naar het eerste elftal van v.v. Armada gaan kijken.’

 

Enkele voetbalvragen

Wie is jouw favoriete voetballer/keeper aller tijden?
Johann Cruyff.

Van welke Nederlandse club ben je fan?
‘Ik heb geen voorkeur. Als een Nederlandse ploeg in Europa moet voetballen, ben ik automatisch voor deze ploeg.’

Van welke buitenlandse club?
‘Espaynol. Ik ben onder de indruk van hun stadion bij de Mont Juich.’

Messi of Ronaldo?
‘Messi. Hij vertoont natuurlijk gedrag.’

Frans Beckenbauer of Ruud Krol?
‘Frans Beckenbauer. Alleen al zijn stijl van lopen imponeert.’

Wat vind je van het huidige niveau van het Nederlandse voetbal?
‘Ik ben ervan overtuigd dat dit wel weer goed komt. Creatieve spelers moeten in hun waarde voetballen. Dus laat hen pingelen, maar zorg er dan wel voor dat de ruimtes worden afgedekt. De werkers in het team moeten dit proberen op te vangen als balverlies wordt geleden.’

Ronald Koeman is benoemd tot nieuwe bondscoach. Een goede keuze van de KNVB? ‘Hij heeft genoeg ervaring. Ik denk dat hij een goede keuze is. Hij moet proberen ook een bepaalde warmte naar spelers uit te stralen, zodat zij extra hun best doen.’

 

Enkele persoonlijke vragen

Favoriete tv-programma
‘Ik vertrek, Studio Voetbal, Boer zoek vrouw.’

Naar welke muziek luister je?
‘Limburgse zangers zoals Ivo Rosbeeck en Paul van Loo, Jack Vinders en Nederlands Claudia de Brey , Guus Meeuwis.’

Bier of wijn?
‘Bier op stapavonden en wijn thuis.’

Waar word je blij van?
Van mijn kleinkind Art met zijn aanstekelijke lach.

Waar kun je je aan ergeren?
‘Mensen die uit de hoogte doen.’

Je hebt onlangs besloten om je kandidaat te stellen voor de gemeenteraad van de gemeente Sittard-Geleen. Vanwaar die politieke ambities?
‘Ik ben ongeveer 50 jaar actief in het verenigingsleven. Ik heb heel veel mensen hierdoor leren kennen en daar word ik blij van. Het heeft mij heel veel gebracht en daar ik mij nog gezond en fit voel, wil ik mij gaan inzetten in een groter verband, en dat is de gemeente Sittard-Geleen-Born, met de nadruk op de kleine kernen. Ik ben er klaar voor.’

 

Door Helmi van Nuil