Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Een interview met scheidsrechter Marco Bos!

Vandaag is onze gast een zeer ervaren scheidsrechter. Hij is een graag geziene gast bij vele verenigingen. Als de wedstrijden bij verenigingen bekend worden, is meestal de eerste vraag wie hebben wij als scheidsrechter? En als het onze gast is dan weet men dat er lekker gevoetbald kan worden, want onze gast laat het spel het spel, staat midden tussen de spelers en tot op bepaalde hoogte accepteert hij het commentaar van spelers en trainers. En na de wedstrijd is hij aangenaam gezelschap in de bestuurskamer. Onze gast: Marco Bos! 

Wie is Marco Bos? 

Ik ben geboren op 12 mei 1969 in de Vroedvrouwenschool in Heerlen, dus geboren en getogen Heerlenaar, opgegroeid in de wijk Nieuw Einde. Sinds 1999 ben ik getrouwd met Irma en wij hebben twee kinderen: een zoon Yannick (13 jaar) en een dochter Eline (16 jaar) en wij wonen in Gulpen. 

Opleidingen? 

Na de lagere school ben ik naar het Bernardinuscollege in Heerlen gegaan en na het halen van mijn diploma ben ik geneeskunde gaan studeren op de universiteit in Maastricht. 

Maatschappelijke loopbaan ? 

Sinds 1996 ben ik als bedrijfsarts werkzaam bij een landelijke arbodienst. 

Gevoetbald bij? 

Ik ben begonnen bij de jeugd van RKSNE , waar voorzitter Lei Mion de scepter zwaaide . Daarna heb bij de C-jeugd bij SV Heerlen gevoetbald. Later zijn wij in Epen gaan wonen en daar ben ik gaan voetballen op het eerste van SV Epen tot 1995. 

Wanneer wist U dat U scheidsrechter wilde worden en waarom? 

Toen ik amper kon lopen was ik al balverliefd en onze familie was doordrenkt van voetbal. Doordat mijn vader scheidsrechter (van 1971 tot en met 1988) was , ging ik op zondagmiddag vaak met hem mee als hij moest fluiten. Hij is helaas vanwege gezondheidsklachten vroegtijdig moeten stoppen. Ik was dus al besmet met het scheidsrechter virus, maar waarschijnlijk heeft het fluiten altijd al in mijn genen gezeten. Ik floot, toen ik voetbalde, al af en toe jeugdwedstrijden. Toen ik stopte met voetballen heb ik in 1996 de scheidsrechterscursus gevolgd. En ik weet nog heel goed wat mijn eerste wedstrijd was die ik floot: Heilust 5 tegen Rimburg 3. En dan lachend, ja net zoals de meeste scheidsrechters ben ik ook onder aan de ladder begonnen. 

Hoe lang bent U al scheidsrechter ? 

Ik fluit inmiddels 22 jaar en nog steeds met veel plezier. Als het plezier er niet meer is dan stop ik! Het afgelopen seizoen ben ik gepromoveerd naar de 1e klasse. 

Wij scheidsrechters zijn individualisten in het voetbal die het hoogste mogelijke willen bereiken!

Kunt U een omschrijving geven over U als scheidsrechter ? 

Ik zie mij zelf in eerste instantie als spelleider en op de tweede plaats als scheidsrechter. Je moet als scheids de sfeer en het spel van de wedstrijd aanvoelen en dat heb ik al die jaren dat ik fluit wel geleerd. Je moet ook niet gaan marchanderen, consequent zijn is belangrijk.  Ik zeg ook tegen de spelers dat het mijn hobby is net zoals het voetballen dat voor hen is. Na al die jaren is het hebben van levens- en wedstrijdervaring natuurlijk voor mij van toegevoegde waarde.  

Daarnaast is humor een belangrijk instrument op het veld. 

Je bouwt gedurende je loopbaan ook krediet op , men weet wie ik ben, ook als scheidsrechter. In de 22 jaar dat ik fluit heb ik nooit echt problemen gehad en maar één maal een wedstrijd hoeven te staken. En dan weer lachend, nee tweemaal. De eerste maal tijdens de wedstrijd Susteren – Willem I. Ik wilde iemand een gele kaart geven en wat denk je … 

ik had mijn kaarten vergeten. Opgelost, even korte pauze (tijdelijk staken) en toen weer verder ... met kaarten! 

Wilt U iets vertellen over Uw loopbaan als scheidsrechter? 

Een deel heb ik al verteld. Als scheidsrechter wilde ik de top halen, ik wilde ook naar het betaalde voetbal als scheidsrechter. Ik zat in de zelfde groep als Ed Janssen, die nu nog in het betaalde voetbal actief is. Wij werden begeleid door Henny de Graaf van de KNVB. Maar ik had mijn leeftijd niet mee, ik was toen eigenlijk al te oud om verder door te groeien naar het betaald voetbal. 

Wel heb ik nog een jaar landelijk gefloten.  Een mooie ervaring die ik niet had willen missen!  

Naar mijn mening is het gebeuren rond en op de voetbalvelden een weerspiegeling van de maatschappij.  

Hoe gaat U om met de commentaren rond en op het veld ? 

Zoals ik aangegeven heb ben ik voor humor, ook op en rond het veld. Ik probeer te managen via communicatie. De spelers weten vaak wel hoever ze kunnen gaan. Soms wanneer de situatie het toelaat communiceer ik ook wel eens met het publiek.  Recent werd één van de assistenten door enkele vrouwelijke toeschouwers van commentaar voorzien. Ik kreeg dat mee en liet de vrouwen in een kort ogenblik zien dat zij de gele kaart kregen als ze hiermee doorgingen. Het commentaar hield op en een lach verscheen op hun gezicht. 

Vertel eens over leuke en minder leuke ervaringen die U zijn bij gebleven gedurende Uw lange carrière . 

Als je 22 jaar fluit dan heb je het nodige meegemaakt. Ik heb inmiddels meer dan 700 wedstrijden gefloten.  

Als scheidsrechter had ik een vervolg cursus op de velden van het sportcentrum in Sittard. Roda JC speelde een oefenwedstrijd tegen een ploeg uit Rusland en ik werd aangewezen om deze wedstrijd te fluiten, dat was een prachtige ervaring. 

Of de plaatselijke derby in Eijsden :SVME tegen VV Eijsden , dik 2000 toeschouwers rondom het veld, want beide teams konden kampioen worden. Geweldig om dit mee te maken. 

De finale in de nacompetitie tussen SSS`18 en LHC , LHC had thuis gewonnen met 4-1 . Ook bij SSS`18 begon LHC voortvarend en het stond al snel 0-1. Velen dachten de wedstrijd is gelopen, maar SSS`18 boog nog voor rust de stand om in 4-1 en zodoende brachten ze de stand weer in evenwicht. Maar het was uiteindelijk toch LHC dat na een lange strafschoppenreeks promoveerde. Het was een schitterend en spannend duel, maar wat mij  bij is gebleven, is dat niet alleen beide teams een groot applaus kregen toen zij het veld verlieten maar ook wij als arbitraal trio . 

Toen ik landelijke wedstrijden floot, moest ik de wedstrijd Feijenoord A1 tegen Willem II /RKC A1 jeugd fluiten, op vrijdagavond , complex Varkensoord van Feijenoord. Ik kon de afslag naar Varkenoord niet vinden en tot mijn geluk kwam de bus van Willem II eraan en deze ben ik toen maar gevolgd.  

Ik heb veel interessante mensen ontmoet en ben op vele mooie plaatsen geweest. 

Is er voor U ook een derde helft of houdt U bewust afstand. 

Nee, ik kom na een wedstrijd niet in de kantine, wel ga ik naar de bestuurskamer om alles af te wikkelen en een kop koffie te drinken.  

Had U een voorbeeld als scheidsrechter . 

Ja dat was duidelijk mijn vader, ik lijk in alles ook veel op hem. Voor de rest nee niet iemand speciaal. 

Dan en weer is daar de lach, maar mijn vrouw Irma heeft wel een favoriet, zij heeft niets met voetballen maar de scheidsrechter die indruk op haar gemaakt heeft, was de Italiaanse topscheidsrechter Pierluigi Collina.  

En dan de vragen van …  

Karakter ? 

Eigenlijk zou je dit aan mijn vrouw Irma moeten vragen, maar: positief, optimistisch, dienstbaar en tot op bepaalde hoogte eigenwijs. 

Levensmotto ? 

‘Carpe Diem’, pluk de dag. Het leven kan morgen voorbij zijn! 

Bewondering voor ? 

Mijn echtgenote Irma. Met twee voetbalgekken (mijn zoon en ik) in huis geeft zij mij al vele jaren de ruimte om mijn hobby uit te oefenen. 

Spijt van ? 

Je probeert altijd de juiste keuzes te maken, maar soms blijkt achteraf dat een andere keuze beter zou zijn geweest, maar echt spijt niet echt. Met betrekking tot mijn hobby is het jammer dat ik niet eerder ben begonnen als scheidsrechter. Wie weet hoe ver ik had kunnen komen. 

Angst voor ? 

Ernstig ziek worden (dokters zijn slechte patiënten), of dat mijn vrouw of één van onze kinderen iets overkomt. 

Hobby`s ? 

Naast scheidsrechter vrijwilligerswerk (onder andere in de kerk en als jeugdleider bij FC Gulpen bij het team van mijn zoon Yannick), wandelen, fotograferen en reizen. 

Ambities ? 

Dat ik een goede ouder mag zijn voor onze kinderen Yannick en Eline. En persoonlijk: niet veel meer, ik ben tevreden met mijn leven. 

Carnaval of wintersport ? 

Ik heb persoonlijk niets met carnaval. Maar mijn vrouw en kinderen wel. Dus als ik moet kiezen dan toch maar wintersport. 

Slechte eigenschap ? 

Zoals eerder aangegeven kan ik tot op bepaalde hoogte eigenwijs zijn. 

Schouwburg , boek of film ? 

Goede film in de bioscoop. ‘Dunkirk’ is de laatste indrukwekkende film die ik gezien heb.  

Avondje stappen of etentje ? 

Etentje in een goed restaurant. 

Bier, water of wijntje ? 

Water. Bier is niet aan mij besteed, ik drink amper alcohol. 

Wie zijn Uw voorbeelden ? 

Mijn vader. 

Krijg inspiratie van ? 

Er volgt een kleine zucht. Ik ben christelijk opgevoed. Voor mij is de huidige paus Franciscus een persoon die mij weet te raken. Ook president Obama vond ik een inspirerende persoonlijkheid. 

Wat zou U absoluut nog eens willen doen ? 

Dan direct het antwoord: onze trouwdag nog eens over doen. Daar bewaar ik hele mooie herinneringen aan. 

Ultieme doelstelling ? 

Ik probeer te leven als een goed mens in mijn rollen als dokter, vader en partner. 

Tot slot , waar zien wij U over 10 jaar ? 

Ik ben nu 48 jaar. Ik hoop dan nog in het mooie Heuvelland te wonen. Of ik dan nog wedstrijden zal fluiten weet ik niet. Maar ik verwacht wel nog dat ik op of langs de voetbalvelden te zien ben. Of misschien op de golfbaan: ook daar is het gras groen en speel je met een balletje! Waarvan akte! 

En zo is de tijd omgevlogen. Het was een leuk en boeiend gesprek met een inspirerende man. We praten nog even na over zijn lange carrière, over zijn collega scheidsrechters en de leuke tijden die hij mee gemaakt heeft als de scheidsrechters deelnamen aan voetbal wedstrijden tegen andere scheidsrechters uit de diverse regio`s. Maar ook over het dagelijks leven en dan blijkt ook dat Marco Bos een sociaal betrokken mens is, dienstbaar, hulpvaardig maar vooral positief en optimistisch. 

Tekst en interview
HEIN SMITH.