Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Damesvoetbal – Claudia Derks (HBV Beers VR1): ‘Tot die bewuste zondag ging bijna alles perfect.’

Het vrouwenelftal van HBV is koploper in de vijfde klasse en is op kampioenskoers. Enkele weken geleden kwam er echter een kink in de kabel. In Mill verloor de Beerse ploeg haar ongeslagen status. Er werd met 2-1 verloren van Juliana VR1 en raakte sterkhoudster Claudia Derks geblesseerd aan hier knie, een zware domper. Deze week hebben we een interview met deze aanvoerster van HBV VR1, Claudia Derks. 

Claudia is 25 jaar en in het dagelijks leven is ze werkzaam als fysiotherapeute. Ze speelde voorheen als middenvelder, maar na de komst van trainer Mike van Vlodrop vormt ze samen met Malou van den Besselaar het centrale verdedigingsduo van de vijfdeklasser. Verder fungeert zij als verzorgster voor de club HBV. Zoals ze zelf zegt, behandelt ze voornamelijk de spelers van het eerste elftal, maar ze staat natuurlijk ook klaar voor de andere speelsters en spelers van de club.

Op 11- jarige leeftijd is Claudia lid geworden van HBV. Na ruim zes jaar turnen bij Olympia in Cuijk was ze echter toe aan iets anders. ‘Turnen is een mooie sport, maar vergt veel trainingsarbeid. Ik trainde als turnster minimaal zestien uur in de week. En vaak zelfs nog meer. Er bleef weinig tijd over voor andere dingen. Bovendien was het niet meer met school te combineren toen ik naar de brugklas ging. Om te ervaren of voetbal wat voor me was trainde ik een paar keer mee met het meisjeszevental van HBV, dat destijds getraind werd door mijn vader. Al snel was ik verknocht aan het spelletje en sloot ik aan bij de E2, dat verder uit jongens bestond. Drie seizoenen speelde ik bij de jongens, tot en met de D2.’ Op haar dertiende voetbalde Claudia op zaterdag met de jongens en op zondag met het dameselftal. Een jaar later maakte ze de definitieve overstap naar het dameselftal en stopte ze bij de jongens. Ze was toen veertien jaar.

Maar waarom juist voor deze club? ‘HBV is mijn club’, aldus Claudia. ‘Ik ben geboren en getogen in Beers. Het is een kleine gezellige dorpsclub met ongeveer 350 leden, waar iedereen elkaar kent.’

Momenteel kent HBV Beers VR1 een topseizoen. Claudia heeft goede hoop dat dit seizoen, ondanks de nederlaag in Mill leuk gaat gaan eindigen. ‘Dit seizoen willen we heel graag kampioen van de vijfde klasse worden. We waren er al een paar keer heel dichtbij. Ik heb goede hoop dat het dit keer lukt. Al moeten er nog zes “finales” gespeeld worden. De afgelopen seizoenen zijn er veel jeugdspeelsters ingepast. Zij zijn erg talentvol en hebben het team een kwaliteitsinjectie gegeven. Ook Klaartje Gosens – die er ook al bij was in de periode dat we in de derde klasse speelden – is met haar ervaring nog steeds heel belangrijk voor het team. Met de kwaliteit en wilskracht binnen het team maken we zeker kans om het kampioenschap naar ons toe te trekken.’

Voorafgaand aan dit seizoen was de doelstelling ook wel duidelijk. De ambitie van HBV Beers VR1 was om na het teleurstellende vorige seizoen weer een hecht team te worden. Zou dat lukken, dan zou kampioen worden zeker mogelijk zijn. Over de nederlaag in Mill zegt ze: ‘We waren in de beginfase niet scherp genoeg en liepen na een ongelukkig eigen doelpunt al snel achter de feiten aan. Na een half uur spelen werd het zelfs 2-0. Ondank deze tegenslag vochten we ons terug in de wedstrijd. Nog voor rust schoot ik een vrije trap binnen en werd het 2-1. Tijdens de rust staken we de koppen bij elkaar en waren we ervan overtuigd dat we dit nog recht konden zetten. In de tweede helft speelden we beter en werden er een paar kansen gecreëerd. We scoorden zelfs, maar de partijdige scheidsrechter keurde tot ieders verbazing het doelpunt af om de drie punten liever in eigen zak te houden. In de resterende tijd slaagden we er niet meer in de gelijkmaker te forceren.’

Zelf viel Claudia die wedstrijd uit met een knieblessure, en het lijkt te gaan om een zware blessure. Het was een zondag, waarbij het allemaal net even niet lekker liep. ‘Tot die bewuste zondag ging alles bijna perfect. We waren ongeslagen koploper en incasseren pas twee tegendoelpunten in de competitie. Laten we zeggen dat het niet onze dag was. Binnen een kwartier kreeg ik een pietluttige gele kaart. Dat hield in dat ik een tijdstraf kreeg en dat ik op mijn tellen moest passen. De man in het zwart floot alles kapot. Om een tweede gele kaart te voorkomen probeerde ik uit het duel te blijven en eerder bij de bal te zijn dan mijn tegenstander. Dat lukte prima totdat ik mijn lichaam voor een bal gooide en de tegenstander te laat was. Met als gevolg een ongelukkige botsing, waarbij één voet in de grond bleef staan en ik mijn knie flink verdraaide. Momenteel is nog niet helemaal duidelijk wat de schade is. Mijn meniscus is beschadigd, maar ook wordt gevreesd dat mijn kruisband gescheurd is. Als dat niet zo blijkt te zijn zou dat een flinke meevaller zijn. Hoe het ook uitpakt: ik ga natuurlijk kei hard vechten om zo snel mogelijk terug te zijn. Mijn grootste angst is echter dat ik niet meer op het niveau van voor mijn blessure terug kan komen.’

Voor Claudia zit dit seizoen er dus waarschijnlijk op, wat ontzettend jammer is natuurlijk! Naast de goede resultaten in de competitie, strijdt HBV Beers VR1 namelijk ook nog altijd mee in de beker. Claudia schat hun kans toch wel hoog in. ‘Als we net zo sterk spelen als de vorige bekerwedstrijden, dan hebben we zeker kans tegen Venhorst VR1 in de halve finale. We hebben als vijfdeklasser al de vierdeklassers Olympia VR1, NLC’03 VR1, EVVC VR1 en Constantia VR1 uitgeschakeld. Dat we de halve finale gehaald hebben is al een unieke prestatie in de historie van het Beerse vrouwenvoetbal, maar hopelijk krijgt ons sprookje op tweede paasdag nog een nieuw hoofdstuk. We gaan er in ieder geval alles aan doen, want we gaan voor “De Dubbel”.’

De aanvoerster van de Vrouwen 1 van HBV heeft in ieder geval al ervaring met een kampioenschap. In 2008 behaalde ze het kampioenschap in de vierde klasse. Zelf noemt ze dit een van de mooiste momenten als voetbalster. Andere mooie momenten die ze samen met de dames van HBV beleefde waren het bereiken van de finale van het gerenomeerde Damestoernooi De Willy's in Wilbertoord in 2015. Dat jaar werd ook het 5 tegen 5-toernooi in Velp gewonnen en werd Claudia gekozen tot "Speelster van het jaar". Ook noemt ze de uitjes en feestjes van HBV. Als droom voor de toekomst hoopt Claudia volgend jaar in de vierde klasse te spelen. Wie weet hoever de dames het in de toekomst gaan schoppen.

In De Wandelgangen wenst Claudia in ieder geval een goed herstel en wenst HBV Beers VR1 succes in de rest van de competitie en het bekeravontuur!