Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Dames onder de lat - Sharon-Lee Meijer (Venlosche Boys)

Deze week in de rubriek ‘Dames onder de lat’ spreken we met Sharon-Lee Meijer, deze van origine Rotterdamse komt al een aardige tijd uit voor Venlosche Boys, waarmee ze ook enkele promoties meemaakte. Dit seizoen loopt het nog niet helemaal naar wens. Lees hier haar verhaal. 

Wie is Sharon-Lee Meijer?
Een sportieve keeperster van 27 jaar jong, geboren te Rotterdam. Woonachtig in Venlo en speelt sinds 2010 bij Dames 1 van de Venlosche Boys. Werkzaam bij Anytime Fitness Sevenum en La Vita Sana als sport instructrice. Hiervoor heb ik de studie Sport en bewegingsdeskundige gedaan aan de Fontys Sporthogeschool te Eindhoven.
 

Wat is je levensmotto?
Eerst denken dan doen. Althans dat zei mijn vader altijd tegen me toen ik klein was.
 

Hoe ziet je voetbalcarrière er tot nu toe uit?
Na jaren lang zeuren bij mijn ouders dat ik wilde gaan voetballen en dan eigenlijk ook meteen wilde gaan keepen, werd daar gehoor aan gegeven. Het was de winter toen ik 8 jaar oud was. Ik mocht halverwege het seizoen beginnen bij de F5 van SVB (Blerick) als keeper. Ik kreeg hier toen 2 vrouwelijke en 1 mannelijke trainer. Een trainster waar ik nog altijd contact mee heb is Saskia Muijser. Zij is namelijk sinds 2 seizoenen leidster van Dames 2 bij de Venlosche Boys. In het eerste jaar dat ik speelde bij SVB, werden we kampioen. Na 1 seizoen bij SVB verhuisde ik met mijn ouders naar Venlo en ging ik spelen bij Venlosche Boys.
Als jong meisje heb ik altijd tussen de jongens gespeeld, behalve als ik uitkwam voor het regio- of district team, dit waren alleen maar meiden. Aan het begin van de C-jeugd raakte ik geblesseerd aan mijn knie, waardoor ik, tot mijn grote verdriet, moest stoppen met voetballen. Tijdens mijn stage in Spanje werd ik gebeld dat de Venlosche Boys een dames team wilde opzetten, met de trainer Marc Knops, die ik ook bij het regioteam als trainer had. Hij vroeg zich af of ik inmiddels weer alles kon met mijn knie en of ik terug wilde komen als keepster. Ik was nog geen 30 minuten thuis of de leidster, Monique Janssen toentertijd, belde mij op: kom je vanavond trainen? Zonder een moment te aarzelen heb ik hier ‘ja’ op geantwoord. Mijn knie heeft de eerste twee seizoenen nog wat in de weg gezeten, maar dat mocht de pret evengoed niet bederven. We begonnen namelijk ons eerste seizoen als nieuwelingen in de 4de klasse, maar al snel werd duidelijk dat er meer in zat. Het eerste seizoen werden we kampioen met de dames, op naar de 3de klasse. Ook daar werden we kampioen, en tevens werd ik uitgeroepen tot keepster met minste tegendoelpunten. Toen kwam de 2de klasse, via de nacompetitie kwamen we in de laatste ronde De Zweef tegen. Thuis was het een moeilijke wedstrijd die we nipt wonnen, maar uit wonnen we met een zeer mooie en verdiende 0-3. We hebben toen drie seizoenen in de 1ste klasse gespeeld. Tijdens die seizoenen deden we mee aan de KNVB beker. Hiervan zijn we één keer 2de  geworden en één keer 1ste. Toevallig waren beide KNVB beker finales tegen Nooit Gedacht. Dit jaar spelen we in de hoofdklasse. Helaas, door veel blessureleed, wil het nog niet helemaal lopen en staan we op de voorlaatste plaats. Ondanks de vele blessures die het team kent, is het ons als team gelukt om niet meer dan 5 tegendoelpunten in 1 wedstrijd te krijgen. Wat soms veel moeilijker is dan het lijkt.
 

Hoe ben je onder de lat beland?
Vanaf dat ik kon lopen wilde ik altijd al met een voetbal spelen. Ik keek vroeger altijd met mijn vader naar studio sport en hij was toen groot fan van Ajax. Toentertijd speelde Edwin van de Sar nog voor Ajax. Hij was eigenlijk vanaf het eerste moment mijn grote idool en ik wilde net zoals hem worden. Ook ooit spelen voor Ajax dat was toen altijd mijn droom. 
 

Wat zijn je sterke punten als keepster?
Mijn sterke punten zijn het uitkomen, de 1 op 1 gevechten en op de lijn. 
 

Wat is het mooiste moment dat je als keepster hebt mogen meemaken?
De halve finale met de beker tegen RKSV Bekkerveld dames 1, het was na 90 min 0-0, waardoor er penalty’s genomen moesten worden. Ik hield er 4 van de 5 uit, waardoor we door gingen naar de finale. Dit was heel gaaf om mee te maken. Je bent als keeper altijd degene die het laatste redmiddel is. Op het moment dat jij als keeper een voorzet kan geven vanuit je eigen doelgebied geeft dat dan ook een zeer speciaal gevoel. Het is namelijk niet alle daags, dat jij als keeper scoort of kan zorgen dat je mede spelers kunnen scoren. Dit lukte mij dan kort geleden op eigen veld tegen FC Eindhoven. Wat toen voor mij de 2de keer  was sinds ik voor Dames 1 uit kom, de eerste keer was uit tegen Gemert.
 

Wat hoop je dit seizoen te bereiken met Venlosche Boys?
Ik hoop dat we op een of andere manier nog de nacompetitie kunnen bereiken en anders gaan we 1 seizoen terug naar de 1ste klasse zodat we het jaar erna weer fijn terug kunnen naar de hoofdklasse waar we wel thuis horen.
 

Wat hoop je zelf ooit te bereiken?
Ik heb niet echt iets van ‘dit moet ik nog zeker bereiken’. Ik ben nu eigenlijk al zeer trots op het feit dat ik terug heb kunnen komen na verschillende zware blessures. En zelfs nog op een hoger niveau dan dat ik ooit stond en dat eigenlijk zelfs zonder keeperstraining. Tuurlijk zou het kei gaaf zijn als er ooit een eredivisie of NWSL club zou komen van: hé zou je bij ons proef willen komen draaien. Maar eerlijk gezegd denk ik dat ik daar al te oud voor ben.
 

Wil je de (opkomende) keepsters van het zuiden nog een advies meegeven?
Blijf altijd in jezelf geloven en aan je sterke maar vooral aan je minder sterke kanten werken, het maakt niet uit hoe moeilijk en soms ook niet leuk het is. Je zult zien je wordt uiteindelijk een nog sterkere en betere keepster.

Ken jij een keepster, of speelt in jouw team een keepster met een opmerkelijk verhaal of die het verdient om een keer in de spotlights te staan? Stuur dan een mail naar dionne.vasmeer@indewandelgangen.com