Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Dames onder de lat - Miriam Bakker (SVSH)

Deze week in de rubriek ‘dames onder de lat’ hebben we Miriam Bakker. De moeder van twee kinderen werkt in haar eigen pluimveebedrijf, waarvan ze medevennoot is. Tegenwoordig combineert ze haar werk weer met voetballen bij de dames van SVSH. Lees hier haar verhaal.   


Wie is Miriam Bakker?

Miriam Bakker, 45 jaar en geboren in Ospel (gemeente Nederweert Limburg). Al 19 jaar wonende in Someren-Heide in het mooie Brabant. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen in de leeftijd van 17 (meisje) en 14 jaar (jongen). Medevennoot van ons eigen Pluimveebedrijf, waar ik dus ook dagelijks mijn werkzaamheden verricht. 
 

Wat is je levensmotto?

Proberen om alles uit het leven te halen wat er in zit. Als het kan liever vandaag dan morgen! 
 

Hoe ziet je voetbalcarrière er tot nu toe uit?

Als 12-jarige begonnen als speelster bij de meisjes van Merefeldia (Nederweert). Bij dit team altijd in de voorste linie gespeeld en scoorde toen ook regelmatig. Later ook bij deze club de overstap naar de dames gemaakt en in dit team paste de rol van een verdedigende aanvaller me beter. In deze tijd ook met enkele medespeelsters van dit team deelgenomen aan het zaalvoetbal, wat toentertijd vaak vanuit een café gesponsord werd. Bij dit zaalvoetbal moest er natuurlijk ook een keeper zijn en omdat ik dit eigenlijk erg leuk vond, begonnen hier mijn eerste minuten onder de lat. Naar mate de tijd verstreek, kwamen ook de gebreken. Dit begon met een knie, die steeds last bleef geven en later volgde de rug. 
 

Zo rond mijn 24ste jaar heb ik dan ook spijtig genoeg mijn voetbalschoenen aan de  spreekwoordelijke wilgen gehangen, omdat ik niet meer de volle honderd procent kon geven en ik, als ontzettende fanatiekeling, met minder geen genoegen kon nemen. Maar……… het groene gras is altijd blijven kriebelen. Jaren verstreken (ondertussen een rugoperatie ondergaan en verder met sporten conditie op peil gehouden) en ik kreeg kinderen die het voetballen ook erg leuk vonden (zou ik ze misschien dan toch een beetje die richting op geduwd hebben ha ha?). Ik zat in die tijd ook in de sportcommissie van hun school en er werd een sportdag georganiseerd waarbij het eindspel een voetbalwedstrijd was tussen de schoolverlaters en de leerkrachten/sportcommissie. Je raad het al, ik heb mijn voetbalschoenen weer opgespoord en mee gedaan. Dit liep zo lekker en ging nog zo goed dat er al wat reacties kwamen in de trant van “goh is voetballen bij onze dames van SVSH  niks voor jou? Je bent nog fit genoeg!’ Ik ben toen enkele keren gaan kijken bij deze dames van SVSH en het beviel enorm wat ik zag. Een leuk en enorm spontaan team die me gelijk als een warme deken binnen haalde en me het gevoel gaven van ‘ja, hier wil het nog wel eens gaan proberen. 39 lentes en weer wekelijks die groene mat op heerlijk! 
 

Hoe ben je onder de lat beland?

Na enkele jaren speelde de leeftijd toch wel een rol daar in het veld en tegenstanders van een jaar of 19 zijn op een gegeven moment niet meer bij te houden helaas. Ik had daardoor te vaak een overtreding nodig om mijn tegenstander af te stoppen. Gebied mij eerlijkheidshalve te vermelden dat ik die overtreding ook echt niet schuwde, maar dit zit dan ook door het fanatisme in de aard van het beestje. Toen was daar het moment dat er geen vaste keepster meer was in ons team en ik aangaf dat ik dit wel wilde gaan doen zolang er geen vaste keepster in het verschiet lag. Zo blijf ik er toch gewoon bij horen en ben ik elke zondag toch van de partij. Tot op heden heb ik nog steeds enorm veel plezier in het keepen en neem ik sommige pijntjes die erbij horen op mijn leeftijd gewoon voor lief. 
 

Je bent voor een voetbalster al redelijk op leeftijd, toch nog altijd even fanatiek?

Inderdaad, 45 jaar is op leeftijd voor deze sport dat kun je wel zeggen, maar ik denk ook van ‘het is maar net hoe oud je je wilt voelen’. Zoals ik al eerder aangaf, fanatisme zit in de aard van het beestje en ja, ik ben nog steeds bloody fanatiek en denk zelf nog alles te kunnen. Doordat ik altijd het onderste uit de kan wil halen, moet ik daar soms ook enkele dagen van herstellen, want op deze leeftijd duurt dat allemaal wat langer. 
 

Je hebt samen met je dochter in één elftal gespeeld, ging dat altijd goed?

Inderdaad, we hebben even in een elftal gespeeld. Dit kwam omdat er helaas weinig meiden zijn bij SVSH en zo kwam mijn dochter al net voor haar zestiende bij mij in het team.
 

Het leeftijdsverschil alsook de kwaliteit was voor mijn dochter destijds te groot tegenover de rest. Dus nee, dat was niet echt een succes, want laten we eerlijk, zijn welke puber wil er nu samen met moeders het veld opstappen… 
 

Verder ben je ook betrokken als trainster/leidster bij de jeugd, ben je nog wel eens een dag niet bezig met voetbal?

Ik train inderdaad het C-elftal van onze vereniging, oftewel SVSH JO15, om de nieuwe benaming meteen te gebruiken. Ik ben hiermee op woensdagavond en zaterdagmiddag bezig. Verder train ik zelf met de dames op donderdagavond en voetballen we op de zondagmorgen. Ook met de veterinnen ga ik mee naar de wedstrijden, om daar ook nog eens te keepen, maar dat zijn gemiddeld maar acht keer per volledig seizoen en dit is dan op een vrijdag of zaterdagavond. Dus even kort door de bocht; op maandag en dinsdag staat de voetbalmodus schakelaar in de off-stand. 
 

Wat is het mooiste moment dat je als keepster hebt mogen meemaken?

Kan zo even niet een heel apart moment voor de geest halen, ik heb geen kampioenschap of iets dergelijks meegemaakt in mijn keeperperiode (wel als speelster in seizoen 2012/2013), maar in ons damesteam, inclusief bijbehorende staf, zijn eigenlijk alle momenten mooi. Het is zo een hecht, gezellig groepje dat elke week probeert te gaan voor de winst. Lukt dit niet dan is er ook nooit chagrijn en uiteraard is de derde helft altijd feest!  
 

Wat hoop je dit seizoen te bereiken met SVSH?

Ik zou nog graag een keer een kampioensstrijd aan willen gaan met ons team en als we compleet blijven is dat zelfs een mogelijkheid. Echter zullen we dat dit seizoen niet meer kunnen waar maken, maar vlak ons niet uit voor seizoen 2017/2018! 
 

Wat hoop je zelf ooit nog te bereiken?

Ik heb al vele mijlpalen meegemaakt in mijn leven, maar voorop staat mijn gezin en er is denk ik niks belangrijker dan mijn kinderen gelukkig te zien worden en wie weet mogen wij ook eens oma/ opa worden later en wellicht kan ik dan mijn kleinkinderen wel gaan aanmoedigen als die ook kunnen genieten van die groene grasmat! 
 

Wil je de (opkomende) keepsters van het zuiden nog een advies meegeven?

Wees onbevreesd, straal iets uit, laat je duidelijk zien en horen, dat maakt altijd indruk. Schuw geen enkel duel. Vooral ook genieten en je bent nooit te oud om nog bij te leren (hierbij spreek ik uit ervaring). Als je je uiterste best hebt gedaan en je moet de bal dan toch uit je net gaan vissen, bedenk dan goed  “winnen of verliezen doe je als team!” 
 

Ken jij een keepster, of speelt in jouw team een keepster met een opmerkelijk verhaal of die het verdient om een keer in de spotlights te staan? Stuur dan een mail naar dionne.vasmeer@indewandelgangen.com