Download onze app..

..voor de beste ervaring op een mobiel apparaat.

Download voor iOS

Download voor Android

Afscheidswedstrijd Tom Budé en Jeroen Bergmans (SV Simpelveld)!

SV Simpelveld neemt afscheid van twee markante, echte clubmensen en wel Tom Budé en Jeroen Bergmans tijdens de seizoensopening 2017-2018 op zaterdag 9 september op het sportcomplex van SV Simpelveld. 

Om 18.30 uur zal een wedstrijd gespeeld worden tussen twee teams, samengesteld uit voetballers waarmee Jeroen en Tom menig jaartje gevoetbald hebben. Na afloop van het duel openen de voorzitters van SV Simpelveld en SV Zwart Wit’19 het voetbalseizoen 2017-2018 en is er een gezellig samenzijn in de kantine. Oude voetbalherinneringen kunnen worden opgehaald onder het genot van sfeervolle muziek en een natje en een droogje. Het bestuur hoopt dan ook dat vele voetbalvrienden het afscheid van Tom en Jeroen de glans geven die de jongens zondermeer verdienen! 

We hoeven beide boys uiteraard niet meer voor te stellen. Wel leek het ons een leuk idee om Tom en Jeroen zelf het laatste woord te geven. Hieronder hun verhaal. 

Eerst enkele feiten op een rijtje. 

Tom speelde vanaf 2005 tot en met 2017 246 officiële wedstrijden in het eerste van de SV waarin hij 14 doelpunten maakte en 41,5 gele kaarten “veroverde.” 

Jeroen speelde vanaf 2007 tot en met 2017 227 officiële wedstrijden in het eerste van de SV waarin hij 84 doelpunten scoorde en 20 gele kaarten “veroverde.” 

Tom Budé:  

“Ik begon op 5 jarige leeftijd bij de SV en heb alle elftallen van de jeugd doorlopen. Op zestienjarige leeftijd maakte ik mijn debuut in het eerste. De toenmalige vedetten Ralph Habets en Patrick Dooper waren mijn voorbeelden en leermeesters. Het kampioenschap met de C1 blijft me altijd bij. Het was een echt vriendenteam onder leiding van Marc Hermans en Mark Franssen. Over mijn mooiste herinnering hoef ik niet lang na te denken. Dat was de promotie naar de tweede klas in 2014 onder leiding van Bart Meulenberg. Voor het eerst in het 95 jarig bestaan de 2e klas bereiken met bijna alleen Simpelveldse jongens. Wat speelden we in de nacompetitie prachtige partijen!!  Uit bij Veritas en uit bij SVME voetbalden we de tegenstander van de mat met prima combinatievoetbal. Zelfs een type speler als ik voelde me als een vis in het water. Mijn sterke punten zijn vooral wilskracht, doorzettingsvermogen en trainen. Bovendien ben ik  een echt groepsmens. Jaloers ben ik altijd een beetje geweest op die techniekvoetballers zoals Joey Kreukniet, Roel Hendriks, Wouter Bergmans en Ralph Habets. En wat dacht je van dat wonderschone doelpunt van Bergkamp tegen Newcastle United. Mijn beste trainer is zondermeer René Smeets geweest. Hij was technisch, tactisch, gedreven en een heel sociaal mens. Klasse. Velen vinden het jammer dat ik nu al, op 30 jarige leeftijd, het eerste elftal vaarwel zeg. Dat heeft zo zijn redenen. Belangrijkste factoren zijn mijn gezin en mijn werk. Twee kleine dochters, Lizz en Suze, die de nodige aandacht vragen en een nieuwe baan die veeleisend is. Daarnaast is de opkomst van kunstgras ook niet mijn ding. Echt voetbal speel je op gras. Maar toch, de SV is een stuk van mijn leven en dat blijft zo. Kiezen Lizz en of Suze straks voor voetbal dan ben ik hun trainer. Enne… Frans kan altijd een beroep op me doen. Ik wil immers mijn conditie op peil houden, dat is zeker gezien mijn werk heel belangrijk.”

 

Jeroen Bergmans:       

 

“Ik begon op 5 jarige leeftijd met voetbal en wel bij de Huls. Zo rond mijn tiende belandde ik bij de SV en voelde meteen dat dit mijn club was. We hadden een geweldige A jeugd met een gedreven Henk Reinders als trainer. Ik maakte mijn debuut in het eerste van de SV in 1999 op het toenmalige complex aan de Molsberg. We verloren van Coriovallum. Wijlen Jan Benen haalde me bij de selectie en hij zorgde ook voor een proeftraining bij Fortuna. Die proeftraining was succesvol en zodoende verkaste ik naar de A jeugd van Fortuna Sittard. Mooie tijden waren dat. Voetballen tegen de A van Ajax onder leiding van Danny Blind zijn leuke herinneringen. Vervolgens belandde ik bij de beloftes van Fortuna en hikte tegen het eerste aan. Een ernstige knieblessure wierp echter roet in het eten. Via een jaartje Groene Ster keerde ik in 2007 terug naar mijn oude liefde. Mijn mooiste voetbalbelevenis is ongetwijfeld de 10 daagse stage bij Tottenham Hotspurs  in London. Ze wilden me opnemen in hun Voetbalacademy, maar mijn vader vond dat ik eerst mijn VWO diploma moest halen. Ook bewaar ik geweldige herinneringen aan de drie promoties met de SV, waarbij die van 2014 mij het meest geraakt heeft. Mijn sterke punten zijn vooral mijn techniek, mijn loopvermogen en een ijzersterke 3e helft. Veel geleerd heb ik van Roger Reijners; een fijne vent die tactisch en technisch wist waar hij het over had. Bij de SV heb ik ook René Smeets zo meegemaakt. Dat waren fijne jaren. Voetballen met vrienden zoals Tom Grond, Tom Budé, Daan Kroonen, Gino Triches, Rico Goffin, Rick Grond en mijn broertje Wouter. Dan is het spelletje het fijnste dat er is. Mijn mooiste goal scoorde ik bij SCM, een rush vanaf eigen helft en vervolgens een lob over de keeper. Bijgebleven is me vooral het compliment van een Sjeng na afloop: ”Sjoen goal pik”……. Ook staan de talloze uitstapjes in januari naar Oostbloksteden gegrift in mijn geheugen. Wat een fun. Ik kan er een boek over schrijven. En nu ga ik lekker afbouwen op het tweede. Samen met Tom. In een gedeeltelijk nieuwe omgeving met jongens van Zwart Wit onder leiding van de altijd rustige Frans Ederveen en zijn compagnon Roger Kusters. De SV is mijn club en blijft mijn club. Komend seizoen ook nog als lid van de technische commissie en wellicht in de toekomst als jeugdtrainer van mijn twee dochtertjes, Brinn en Meve.”